reggae

Chcąc korzystać  nieco  z życia  lub  chociażby zaocznie studiować musiałbym  mieć  jakieś środki. Musiałem zacząć szukać jakiegoś źródła dochodu. Inaczej być nie mogło .  Ciężko było znaleźć coś odpowiedniego co nie kolidowałoby ze studiowaniem. Postanowiłem udać się do urzędu w Międzychodzie. Wrzesień był bardzo ładny . Rano wpadłem do swojej byłej szkoły.  Pogadałem tam ze znajomymi mi osobami . Z uwagi na sporą kolejkę na korytarzu musiałem sobie dłużej poczekać.  Normalnie zaczęło mi się dłużyć . Przede mną był w dalszym ciągu pokaźny ciąg ludzi pragnących coś załatwić. Nie uśmiechało mi się spędzać większość dnia w urzędzie. Jedyne co mnie tam przetrzymywało to chęć zdobycia jakieś pracy zgodnej z moimi  zainteresowaniami . Czekałem tak przez dłuższy czas patrząc jak kolejka się zmniejsza. W końcu przyszedł czas na mnie. Wszedłem do pokoju nr.12. Wyjaśniłem pokrótce w jakiej sprawie przybyłem . Podały mi ankietę, którą wypełniłem na korytarzu. W międzyczasie zdążyły wejść jakieś inne osoby. Całe szczęście wziąłem ze sobą podstawowe dokumenty pokroju dowodu osobistego  i  NIP-u.  Dzięki temu nie traciłem swojego cennego czasu. W końcu udało mi się wejść ponownie do pokoju i oddać wypisaną przeze mnie ankietę. Kobieta przy biurku zaczęła uzupełniać jakieś dokumenty, złożyłem parę podpisów, przeczytałem regulamin a na samym końcu założyła mi teczkę.

Tamtego dnia uzyskałem status osoby bezrobotnej i mogłem poprzez urząd zdobyć jakąś pracę. Podano mi kolejny termin, na którym nastąpi test preferencji zawodowych. Opuściłem urząd,  by  wlecieć do Rumcajsa, w którym kupiłem sobie hamburgera.   Napisałem do Longeriusa czy wleci pod liceum . Niestety dał negatywną odpowiedź związaną z nauką. Ponoć od samego początku męczą ich sprawdzianami, kartkówkami i innymi metodami sprawdzania pozyskiwanej wiedzy. Od czasu, kiedy sam kończyłem LO sporo się zmieniło.  Podszedłem więc do Rumcajsa , chwyciłem za klamkę, otworzyłem drzwi szklane i pojawiłem się wewnątrz. Tak jak już wspomniałem wcześniej. Zamówiłem hamburgera. Po pożywieniu się nim udałem się w stronę stanicy. Zadzwoniłem do Luizy, lecz okazało się, że również nie może się pojawić . Normalnie nikt po tych wakacjach nie ma czasu. Miałem jednak  prawdziwe szczęście w nieszczęściu, ponieważ niedługo potem odjeżdżał mój transport do domu. Nie chciało mi się bezcelowo krążyć po Międzychodzie, więc udałem się na plac Kościuszki. W końcu podjechał mój ojciec i zająłem miejsce w busie. Po 14.00 wyjechałem do domu.

Tags: drzwi szklane, Międzychód, rumcajs, Starostwo, urzad

This entry was posted on Poniedziałek, luty 1st, 2010 at 14:02 and is filed under pasje i zainteresowania. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.